کتاب ها
کتاب”حدود الشریعه”در دسته‌بندی کتاب‌های تخصصی ویژۀ پژوهشگران و اساتید حوزه و دانشگاه قرار دارد

کتاب«حدود الشریعه» احکام دینی را در دو قسم محرمات و واجبات با نظم الفبایی در خود گنجانده است. مؤلف در بیان احکام به آیات قرآن و احادیث معصومین استناد جسته آن‌ها را به طور خلاصه توضیح داده است.

این اثر از استناد به روایاتی که سند آن‌ها ضعیف است و دلالت‌شان وافی به مقصود نیست پرهیز کرده و اگر از اینگونه روایات به ندرت استفاده نموده، به ضعف آن نیز تصریح و اشاره شده است.

الجزء الأوّل: فی المحرّمات‏

حدود الشریعه، ج‏۱، ص: ۱۱

«ألف»

[فصل فی الافعال المحرمه]

۱. إباء الشهاده

قال اللّه تعالى: وَ لا یَأْبَ الشُّهَداءُ إِذا ما دُعُوا[۱].

لا یبعد ظهور الآیه أو انصرافها إلى فرض أداء الشهاده بعد تحملّها و أنّ کتمانها حرام، لکنّ المستفاد من الروایات تفسیر الآیه بفرض تحمّل الشهاده، و أنّ الإباء عنه محرّم منهیّ عنه إذا لم یکن ضرریّا للشاهد، و إلّا لم یحرم لنفی الضرر.

ففی صحیح هشام عن الصادق علیه السّلام فی قول اللّه عزّ و جلّ: وَ لا یَأْبَ الشُّهَداءُ إِذا ما دُعُوا قال: «قبل الشهاده»[۲].

و قوله: وَ مَنْ یَکْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ. قال: «بعد الشهاده»[۳].

و فی معتبر الحلبی عن الصادق علیه السّلام فی قول اللّه عزّ و جلّ: وَ لا یَأْبَ الشُّهَداءُ إِذا ما دُعُوا، فقال: «لا ینبغی لأحد إذا دعی إلى شهاده أن یشهد علیها أن یقول: لا أشهد لکم» و قال: «فذلک قبل الکتاب»[۴].

و یمکن أن یشمل إطلاق الآیه الفرضین کلیهما و لو بقرینه سیاق الآیات و ظاهر الصحیح و لو بقرینه الآیه الحرمه، و کلمه «لا ینبغی» فی جمله من الروایات الوارده

حدود الشریعه، ج‏۱، ص: ۱۲

حولها، لا تکون ظاهره فى الکراهه، حتى تکون قرینه لحمل النهی فی الآیه على الکراهه، کما قد یتوهّم؛ فإن تلک الکلمه یمکن أن تستعمل فی التحریم و الکراهه معا، فیکون ظهور النهی قرینه لحملها على الحرمه. فافهم و لکن مال بعضهم إلى إراده الکراهه من الآیه[۵].

ثمّ إنّ المذکور فی بعض الکتب الفقهیّه، بل المشهور شهره عظیمه، کما فی الجواهر وجوب تحمّل الشهاده دون حرمه إبائها،[۶] لکنّ الأنسب بظاهر الآیه هو الثانی، فیکون الوجوب عرضیّا.

و اعلم، أنّ ظاهر الآیه عینیّه الحکم المذکور، و المفتى به کفائیّته، و سیأتى بعض الکلام فیه، و فی ما قبله فی حرف «ک» فی عنوان «کتمان الشهاده» إن شاء اللّه الرحمن.

۲. إتیان البهیمه

قال اللّه تعالى: فَمَنِ ابْتَغى‏ وَراءَ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ العادُونَ‏[۷].

أقول: فی إطلاق الآیه للّواط و السحق و المقام، أو انصرافه إلى خصوص الزنا تردّد.

و فی صحیح جمیل بن درّاج عن أبی عبد اللّه علیه السّلام فی رجل أتى بهیمه؟ قال «یقتل»[۸].

و فی صحیح أبی بصیر عنه علیه السّلام فی رجل أتى بهیمه، فأولج قال: «علیه الحدّ»[۹].و فی صحیح ابن سنان عنه علیه السّلام «… یضرب هو خمسه و عشرین (ون) سوطا، و ربع حدّ الزانی …»[۱۰].


برای دانلود این کتاب “اینجا” کلیک کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *